Interview met Helena — Benjamin Boyce

"Als iemand had geluisterd naar waarom ik mijn lichaam haatte, was dit nooit gebeurd"

Chloe begon op 12 met identificeren als transgender, op 13 met puberteitsremmers en testosteron, en verloor haar borsten op haar 15e. Minder dan een jaar later begon het besef. "Niemand vroeg waarom ik mijn lichaam haatte. Dat was de enige vraag die telde."

"Ik werd geen man — ik werd een verminkte versie van mezelf." — Katie Lennon, VS: transitie als tiener, hysterectomie op haar 21e

Katie Lennon begon haar transitie als tiener, onderging een dubbele mastectomie en een hysterectomie op haar 21e. Na haar detransitie getuigde ze voor staatswetgevers in de VS. Ze beschreef hoe de transitie haar geen man maakte, maar een permanent beschadigd persoon achterliet.

"Ik heb spijt van de littekens. En ik kan nooit open zijn over mijn verdriet." — Lucy Kartikasari, 14 jaar als man, nu terug als vrouw

Lucy wilde als kind ontsnappen aan de druk van vrouwelijkheid. Ze transitiede op haar 16e, leefde 14 jaar als man, onderging hysterectomie en mastectomie. In september 2022 haar laatste testosteroninjectie. In 2024 sprak ze openlijk. Ze noemt het geen spijt, maar heeft wel spijt van medische beslissingen en littekens. "Ik kan nooit open zijn over mijn verdriet."

Cicero: 'Affirmatie ten koste van alles' — Oostenrijkse ouders breken hun stilzwijgen (2025)

Op 27 mei 2025 publiceerde Cicero — Duits magazine voor politieke cultuur — het stuk 'Bestätigung um jeden Preis' van Faika El-Nagashi. Het beschrijft hoe Oostenrijkse scholen, klinieken en sociale diensten elke trans-identiteitsverklaring van een minderjarige als onbevraagbaar behandelen. Ouders worden systematisch buiten de besluitvorming gehouden over onomkeerbare medische ingrepen aan hun eigen kinderen. Voor het eerst spreken Oostenrijkse ouders publiek over deze ervaring.

Fins onderzoek: detransitioners hadden vrijwel allemaal psychische comorbiditeit — genderdysforie was niet de kern

Alle negen detransitioners in een Finse kliniekanalyse hadden psychiatrische comorbiditeit. De meest voorkomende diagnoses waren stemmingsstoornissen, angststoornissen, eetstoornissen en borderline persoonlijkheidsstoornis. Achteraf concludeerden patiënten dat hun genderdysforie niet de oorzaak was — maar een symptoom van bredere psychische problemen.

Onderzoeker verzwijgt met belastinggeld gefinancierd onderzoek: puberteitsremmers helpen niet

Een met belastinggeld gefinancierd Amerikaans onderzoek (9,7 miljoen dollar) vond géén bewijs dat puberteitsremmers de mentale gezondheid van kinderen verbeteren. De onderzoekster verzweeg de resultaten jaren lang. Na onthulling door de New York Times en een congresonderzoek verscheen de studie alsnog — met de bewering dat remmers "achteruitgang voorkomen," een claim niet gedekt door de data.