Erin Brewer interviewt Laura Reynolds

Over Laura Reynolds

In dit gesprek met Erin Brewer vertelt Laura Reynolds over haar detransitie. Ze identificeerde zich als transgender, begon met testosteron en liet beide borsten verwijderen, voordat ze besloot te detransitioneren. Ze beschrijft zichzelf als iemand die ruim tien jaar geleden detransitioneerde, in een tijd waarin het woord detransitie nog niet bestond en zij zich naar eigen zeggen erg geïsoleerd voelde. Laura geeft aan dat ze van nature nerveus is om in het openbaar te spreken, maar dat ze haar verhaal toch wil delen om kinderen te helpen voorkomen dat zij onomkeerbare medische stappen zetten.

Transitie en detransitie

Laura vertelt dat ze rond de eeuwwisseling transitioneerde. Ze was destijds overtuigd dat ze werkelijk mannelijk was en dat ze een mannelijk brein had; ze zag zichzelf niet zozeer als "trans-geïdentificeerd" maar geloofde dat ze echt een man was. Naar San Francisco trok ze omdat daar de toegang tot hormonen makkelijker was; volgens haar was ze elders waarschijnlijk niet goedgekeurd. Ze beschrijft dat ze toen in feite van huis was weggelopen. Een van haar borstoperaties liep verkeerd af, en in de nasleep van die tweede operatie raakte ze naar eigen zeggen verslaafd aan opiaten, waarna ze later afkickte. Ze stelt dat haar mentale gezondheid juist verbeterde nadat ze een bepaalde leeftijd bereikte, en koppelt dat onder meer aan levenservaring en het ouder worden van het brein.

Compassie, nuance en "true trans"

Een groot deel van het gesprek gaat over de toon van het debat. Laura noemt zichzelf gender-critical maar uitdrukkelijk geen radicaalfeminist. Ze pleit voor compassie met jongeren die twijfelen over transitie of detransitie, en waarschuwt dat een te harde of afwijzende benadering mensen juist kan terugduwen richting medische transitie. Ze keert zich tegen het idee van "true trans" — de gedachte dat sommige mensen geboren zijn met het brein van het andere geslacht of werkelijk gebaat zijn bij medische transitie. Volgens haar ondermijnt dat idee de hele gender-critical analyse, en ziet ze hoe het jonge mensen die overwegen te stoppen met testosteron alsnog op het pad van transitie houdt. Ze bekritiseert ook het onderscheid waarbij vrouwen met genderdysforie als slachtoffer worden gezien en mannen als roofdier, en benadrukt dat haar zorg geldt voor iatrogene medische schade bij iedereen, ongeacht geslacht.

Platform, generaties en preventie

Laura merkt op dat genuanceerde stemmen moeilijk een platform krijgen, omdat aandacht vaak naar de uitersten gaat. Ze betreurt dat de verhalen en wijsheid van oudere vrouwen weinig gehoor vinden bij jongeren. Op de vraag wat haar had kunnen helpen om niet te transitioneren, antwoordt ze dat ze waarschijnlijk niet van haar overtuiging af te brengen was geweest, maar dat meer bewustzijn over de blijvende lichamelijke schade van medische transitie mogelijk verschil had gemaakt. Ze stelt dat mensen met gezondheidsproblemen na transitie vaak zwijgen uit angst om de transgendergemeenschap af te vallen, en spreekt waardering uit voor mensen die wel openlijk over mislukte operaties durven te praten. Beide gesprekspartners delen het doel om te voorkomen dat kinderen deze ingrepen ondergaan.

Bronnen

• YouTube — Erin Brewer interviewt Laura Reynolds