Erin Brewer interviewt Libby — detransitie na
Libby vertelt in dit interview met Erin Brewer over haar jarenlange gebruik van testosteron en de beslissing om te detransitioneren.
Over dit interview
In dit gesprek interviewt Erin Brewer een jonge vrouw, Libby, die jarenlang als man leefde en testosteron gebruikte voordat ze besloot te detransitioneren. Libby groeide op in een christelijk gezin en kreeg rond haar elfde te maken met ingrijpende gebeurtenissen: de scheiding van haar ouders, het overlijden van haar moeder toen ze veertien was, en een periode van dakloosheid. Vanaf haar twaalfde ontdekte ze het begrip transgender en worstelde ze ongeveer vijf jaar met intense genderdysforie voordat ze op haar zeventiende met de overgang begon. Ze leefde vervolgens vijf à zes jaar als man, tot ze afgelopen december besloot terug te keren naar het leven als vrouw.
Het affirmatieve model en jeugd
Libby beschrijft hoe de begeleiding die ze als tiener kreeg vooral bevestigend van aard was: er werd gekeken of ze écht transgender was, niet of haar klachten een andere oorzaak hadden. Ze kampte met dissociatie, depressie en angst, en kreeg het idee dat dit symptomen van dysforie waren die je ofwel had ofwel niet. Volgens haar voelt zo'n boodschap voor een worstelende tiener bijna als een uitnodiging om "ja" te zeggen, omdat het probleem anders niet serieus genomen lijkt te worden. Ze plaatst haar ervaring in de context van een kwetsbaar meisje dat na dakloosheid in kringen terechtkwam met veel mensen met problemen, en waarin een mannelijke identiteit aanvoelde als een vorm van veiligheid en respect.
Testosteron en lichamelijke gevolgen
Libby vertelt dat ze via de NHS relatief snel testosteron kreeg en daarvoor een verklaring tekende. De informatie ging over een mogelijke verhoogde sexdrive, baardgroei, spieropbouw, een terugwijkende haarlijn en het stoppen van de menstruatie; het woord menopauze viel niet. Toch kreeg ze rond haar twintigste opvliegers en moest ze zelf online uitzoeken wat er aan de hand was. Ze beschrijft een diepere stem, een adamsappel, lichaamsbeharing, kleinere borsten en een vermageerd, masculiener gezicht. Ook vertelt ze hoe ze als tiener via de pil haar menstruatie maandenlang onderdrukte, wat het later normaal deed lijken om geen periode te hebben. Na ongeveer een half jaar zonder hormonen merkte ze dat sommige effecten deels terugkeerden.
Detransitie en zelfacceptatie
Libby's keuze om te stoppen kwam voort uit haar geloof. Ze beschrijft hoe ze ging leven vanuit het idee dat ze zowel een vrouwelijk lichaam als bepaalde als mannelijk ervaren persoonlijkheidstrekken kon omarmen, en dat "vrouw" simpelweg haar lichaam beschrijft. Beiden bespreken hun zorg dat kinderen leren dat gevoelens onveranderlijk zijn en dat genderdysforie als mentaal gezondheidsprobleem nauwelijks met praattherapie behandeld mag worden. Libby benadrukt dat ze haar geleefde jaren als man niet ontkent, maar ook haar eerdere worsteling als vrouw erkent. Ze sluit af met de gedachte dat je zelf definieert wat het betekent vrouw of man te zijn, op basis van wat je doet, en dat niets wat je aanzet je lichaam schade toe te brengen gezond is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.