Erin Brewer met Nem — autisme en gender
In dit interview spreekt Erin Brewer met Nem over hoe autisme en genderidentiteit met elkaar samenhangen.
Over dit gesprek
Erin Brewer spreekt in dit interview met Nem, die anoniem wil blijven vanwege de reacties die mensen krijgen wanneer ze openlijk over hun ervaring vertellen. Nem is twintig en kreeg op haar negentiende de diagnose autisme — opvallend genoeg via de genderkliniek waar ze zich had aangemeld. Anders dan veel jonge vrouwen die ze heeft gesproken, kwam bij Nem de autismediagnose voordat er medisch werd ingegrepen. Ze beschrijft die volgorde als waardevol en vertelt over haar weg als detransitioner.
Autisme en genderbeleving
Nem legt uit hoe autisme haar genderbeleving heeft beïnvloed. Door zwart-witdenken kon ze genderrollen moeilijk plaatsen en voelde ze zich een buitenstaander in wat ze de cultuur van het meisje-zijn noemt. De puberteit ervoer ze als fysiek ontregelend. Ze vertelt dat sensorische problemen veel raakvlakken hebben met genderdysforie, en dat het dragen van een chest binder haar een gevoel van comfort gaf — iets wat ze in verband brengt met de rust die compressie autistische mensen kan bieden. Ze bond ongeveer tweeënhalf jaar, tot het pijnlijk werd, en waarschuwt dat binders niet de hele dag of tijdens het slapen gebruikt zouden moeten worden vanwege het risico op weefselschade.
Zorgvuldige screening en wachttijden
Nem beschrijft de kliniek in Edinburgh als zorgvuldig: er werd gevraagd naar haar jeugd, een seksueel trauma uit haar zestiende werd opgemerkt en ze werd doorverwezen naar traumatherapie. De kliniek drong volgens haar niet aan op transitie en stond ook open voor non-binaire en gendervariante invullingen. Tegelijk bespreekt ze de schaduwkant: lange wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg en het gebrek aan diagnostiek voor volwassenen met autisme maakten dat ze jaren moest wachten en zelfs hormonen via de zwarte markt overwoog. Ze benadrukt dat autisme de beleving van het eigen zelf raakt en daarom in kaart gebracht zou moeten worden voordat er aan transitie wordt gedacht.
Maskeren, zelfacceptatie en advies
Een terugkerend thema is maskeren: het nabootsen van sociaal gedrag om erbij te horen, wat volgens Nem tot identiteitsproblemen kan leiden doordat je je gevoel van zelf kwijtraakt. Toen de autismediagnose er eenmaal was, kreeg haar gevoel van gender voor haar meer betekenis en verdween het naar de achtergrond; ze labelt zichzelf liever niet meer en omschrijft zich vooral als mens. Ze pleit voor gendervariante rolmodellen en tegen het pathologiseren van wie zich niet conform de eigen sekse gedraagt. Haar advies aan jongeren die twijfelen: neem de tijd, blijf uit de echokamer, vermijd voorbarige labels en besef dat medische stappen onomkeerbaar zijn. Ze vertelt dat haar leven sinds dit proces duidelijk verbeterd is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.