Erin Brewer interviewt Willow — detransstemmen
Willow deelt haar verhaal als onderdeel van de Detrans Voices-interviewreeks van Erin Brewer. Ze vertelt over haar trans-identificatie, de
Over Erin Brewer en de Detrans Voices-serie
In deze aflevering van de Detrans Voices-interviewreeks spreekt Erin Brewer met een vrouw die haar transitie heeft teruggedraaid. Het gesprek volgt haar verhaal van begin tot eind: van de eerste kennismaking met het idee om trans te zijn, via het nemen van testosteron en een borstamputatie, tot het besef dat de transitie niet de oplossing was die ze zocht. Ze beschrijft haar achtergrond als butch lesbienne, opgegroeid in een streng religieuze en homofobe omgeving, en hoe die ervaring volgens haar haar latere keuzes mede heeft gevormd.
Transitie als manier om met pijn om te gaan
Ze vertelt dat ze rond haar 21e voor het eerst met het idee in aanraking kwam, toen butch lesbiennes in haar omgeving zich begonnen te identificeren als trans mannen. Een vroege poging om medisch te transitioneren liep stuk op de toenmalige eisen, maar het idee bleef in haar hoofd. Pas jaren later, na een opeenstapeling van verlies en stress — onder meer het adopteren van een kind, het breken met haar moeder en broer, en de zelfdoding van haar zwager — raakte ze in een diepe depressie en ging ze maandenlang transitietijdlijnen op YouTube bekijken. Ze beschrijft transitie achteraf als een copingmechanisme: een ogenschijnlijke verklaring voor jarenlange onverwerkte trauma's, die haar leek te ontslaan van de noodzaak om die pijn onder ogen te zien. Ze benadrukt dat dit voor haar op het moment zelf geen bewuste gedachte was.
Bevestiging zonder onderzoek
Toen ze hulp zocht, kwam ze bij een therapeut die volgens haar uitsluitend bevestigde en nooit vroeg naar haar verleden, haar jeugd, mogelijke mishandeling of de gevolgen voor haar gezin. Ze begon testosteron en onderging vier maanden later een dubbele borstamputatie. Het hormoon verbeterde aanvankelijk haar stemming, wat ze uitlegt als een effect dat ook bij vrouwen zonder genderdysforie optreedt. Pas toen ze later antidepressiva ging gebruiken, klaarde haar gemoed op en kwam het besef dat ze de transitie misschien niet nodig had gehad. Ze beschrijft hoe ze als medische professional in een jeugdpsychiatrische instelling opvallend veel meisjes met ernstige problemen zag die zich als trans identificeerden, en hoe dat haar eigen vragen aanwakkerde.
Gezondheid, detransitie en activisme
Ze noemt verschillende gezondheidsklachten die haar deden besluiten te stoppen, waaronder stijgend cholesterol, glucosewaarden richting de diabetische zone, haaruitval en pijnlijke vaginale atrofie. Rond de jaarwisseling besloot ze definitief te stoppen en bouwde ze het testosteron in overleg met haar endocrinoloog af. Opvallend genoeg kreeg ze naar eigen zeggen meer vragen vanuit de medische wereld toen ze wilde stoppen dan toen ze begon. Via radicaal-feministische ideeën vond ze een ander kader om haar gevoelens te begrijpen. Ze richtte samen met andere vrouwen een website op om informatie en verhalen te verzamelen voor mensen die twijfelen of detransitioneren, omdat die andere kant van het verhaal volgens haar nauwelijks zichtbaar is. Ze pleit ervoor dat mensen een echte keuze krijgen en dat zichtbare voorbeelden van genderafwijkende vrouwen behouden blijven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.