Wat de hormonen niet veranderden — Sinead
Sinead Watson transiteerde via de Schotse NHS-genderkliniek en detransitioneerde later. Ze beschrijft hoe trauma en misogynie — niet gender — haar dreven.
Over Sinead Watson
Sinead Watson is een Schotse vrouw die als volwassene via de NHS-genderkliniek in Schotland transitioneerde van vrouw naar man. Ze onderging hormonale behandeling en chirurgie. Na haar detransitie analyseerde ze haar eigen transitie als een reactie op trauma en op de vrouwonvriendelijke boodschappen die ze had geïnternaliseerd — niet op een aangeboren genderidentiteit. Ze is een van de meest uitgesproken Britse detransitioners.
Wat de hormonen niet oplosten
Watson beschrijft hoe testosteron haar lichaam transformeerde, maar haar onderliggende onvrede niet verlichtte. De gevoelens van vervreemding, depressie en onbehagen bleven bestaan — ook na de transitie. Ze begon in te zien dat haar afkeer van vrouw-zijn niet voortkwam uit een verkeerd geslacht, maar uit hoe de samenleving haar als vrouw behandelde, en uit trauma's uit haar verleden die ze nooit had verwerkt.
Trauma en misogynie als drijfveren
Sinead plaatst haar transitie in de context van internalized misogyny: de gedachte dat het leven als vrouw fundamenteel slechter is dan als man, en dat ontsnappen aan vrouwelijkheid de oplossing is. Ze beschrijft hoe de genderkliniek haar nooit vroeg naar haar ervaringen met vrouw-zijn, haar lichaamsbeeld of haar relatie met haar eigen geslacht. Er was geen uitgebreide psychologische screening. "Ze hebben mijn klachten genomen als bevestiging van mijn genderidentiteit."
Autisme en late diagnose
Na haar detransitie werd bij Watson autisme vastgesteld. Ze beschrijft dit als een cruciale ontbrekende schakel: haar autisme verklaarde veel van de gevoelens van anders-zijn en sociale onvrede die ze had geïnterpreteerd als genderproblematiek. Het gendersysteem had dit nooit onderzocht.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.